وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ كِتَابًا مُؤَجَّلًا وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الْآَخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ ( 145 ) وهيچ نفسي جز به فرمان خدا نميرد . [ خداوند ، مرگ را ] به عنوان سرنوشتى معين [ مقرر كرده است ] . وهر كه پاداش اين دنيا را بخواهد به أو از آن مىدهيم وهر كه پاداش آن سراى را بخواهد از آن به أو مىدهيم ، وبه زودى سپاسگزاران را پاداش خواهيم داد . ( 145 )